proba ąśćżźó

Przyczyn wybuchu powstania kościuszkowskiego było wiele. Przede wszystkim, sytuacja gospodarcza kraju po II rozbiorze (1793) uległa znacznemu pogorszeniu na skutek utraty ważnych ziem z ośrodkami przemysłowymi i rzemieślniczymi. Wpłynęło to na upadek handlu (wzrost cen żywności, bezrobocie). Coraz biedniejsze społeczeństwo nie zasilało w stopniu wystarczającym skarbu państwa, a co za tym idzie – pojawił się kłopot utrzymania administracji oraz dużej armii. Niepowodzeniem zakończyła się też misja Tadeusza Kościuszki zapobiegającego w Paryżu o pomoc rewolucyjnej Francji. Przegrywał nie tylko na arenie międzynawowej, ale także państwowej – część Polaków żądała obalenia konstytucji (1791) i detronizacji władcy. Obojętna na niestabilną sytuację nie pozostała Rosja. Nowy przedstawiciel carski w Warszawie swą działalnością prowokował wybuch powstania, które miało ostatecznie pogrzebać Polskę. Ostatecznie zryw niepodległościowy został zapoczątkowany po nakazie zmniejszenia armii polskiego o 50% (wystosowany przez ambasadora rosyjskiego w związku z zamiarem wypowiedzenia przez Rosję wojny Turcji). Caryca Katarzyna II, mimo trzymania Rzeczpospolitej „w garści”, obawiała się pozostawienia licznej armii polskiej na tyłach wojsk rosyjskich. 12 marca 1794 r. gen. Maczek (brygada wielkopolska) odmówił zredukowania swojego oddziału i rozpoczął marsz spod Ostrołęki kierując się na Kraków.