brak obrazka

Przyczyn wybuchu powstania kościuszkowskiego było wiele. Przede wszystkim, sytuacja gospodarcza kraju po II rozbiorze (1793) uległa znacznemu pogorszeniu na skutek utraty ważnych ziem z ośrodkami przemysłowymi i rzemieślniczymi. Wpłynęło to na upadek handlu (wzrost cen żywności, bezrobocie). Coraz biedniejsze społeczeństwo nie zasilało w stopniu wystarczającym skarbu państwa, a co za tym idzie – pojawił się kłopot utrzymania administracji oraz dużej armii. Niepowodzeniem zakończyła się też misja Tadeusza Kościuszki zapobiegającego w Paryżu o pomoc rewolucyjnej Francji. Przegrywał nie tylko na arenie międzynawowej, ale także państwowej – część Polaków żądała obalenia konstytucji (1791) i detronizacji władcy. Obojętna na niestabilną sytuację nie pozostała Rosja. Nowy przedstawiciel carski w Warszawie swą działalnością prowokował wybuch powstania, które miało ostatecznie pogrzebać Polskę. Ostatecznie zryw niepodległościowy został zapoczątkowany po nakazie zmniejszenia armii polskiego o 50% (wystosowany przez ambasadora rosyjskiego w związku z zamiarem wypowiedzenia przez Rosję wojny Turcji). Caryca Katarzyna II, mimo trzymania Rzeczpospolitej „w garści”, obawiała się pozostawienia